Το Τέλειο - Contradictio in adjecto

Η Τελειότητα είναι έννοια αντιφατική. Διότι, αυτή αντιπροσωπεύει το Ένα -το Τέλειο- ενικός και μοναδικό. Έτσι, μόλις κάποιος ισχυριστεί πως κάτι είναι Τέλειο, αυτομάτως το Τέλειο αποκτά οντότητα, άρα και όνομα. Και, αφού το Τέλειο είναι μοναδικό, όλα τα υπόλοιπα χάνουν την διεκδίκηση του όρου.

πχ "το Α είναι τέλειο" 
Το Τέλειο έχει βρεθεί, και είναι το Α. Σε αυτό το σημείο το Τέλειο ως όρος χάνει το νόημά του. Αφού, λόγω ορισμού, αυτό αντιπροσωπεύει το Ένα, και οτιδήποτε διαφορετικό είναι υποδεέστερο, κανείς, ποτέ ξανά δεν μπορεί να αναφερθεί στο Τέλειο αν δεν αναφέρεται μόνο στο Α. Έτσι, αν κάποιος άλλος ισχυριστεί πως κάτι άλλο είναι τέλειο, πχ το Β, τότε είτε το πρώτο -Α- δεν ήταν ποτέ Τέλειο, είτε τα δυο τέλεια είναι Ένα και το αυτό (Α=Β).

∞

Κι αν το Τέλειο όλοι λησμονήσαν, κι αν το Τέλειο κανείς δεν βρήκε, ποιος ανόητος το "τέλειο" εφηύρε;